Gran Canaria 1997

Zon, Zee, Strand en . . . Fietsen!

[Home]



Gran Canaria is groot genoeg om ruim een week flink te fietsen. Het zuiden heeft een warm en droog klimaat en staat bekend om het toerisme met de vele stranden. Playa des Ingles is het bruisend hart voor al het vertier.
Het noorden is groener en heeft veel meer bebouwing. Daar wonen de echte Canaries. Het binnenland is echter in tegenstelling tot de stranden rustig, bergachtig en ruig. De vele kloven maken het binnenland een waar eldorado voor de betere klimmer. Het binnenland barst van de smalle en kronkelige weggetjes. Sommige wegen zijn onverhard en vereisen eigenlijk een mountainbike. Ondanks het relatief kleine oppervlak is er toch ruimschoots voer voor ruim een week fietsen. De vele barranco's (kloven) maken het toch nog zwaar. Ook in het binnenland zijn de kleine dorpjes met witte huizen en rode daken te vinden.

Dag 1 Zaterdag 3 Mei 1997

De vlucht verloopt zonder problemen en de fietsen zijn heelhuids overgekomen. Het vliegveld ligt in een troosteloze omgeving. Het landschap is kaal, af en toe bedekt met tomatenteelt en een aantal armoedige huizen maken het beeld compleet. Op het moment dat we de terminal verlaten staat de bus die onze transfer naar het appartement verzorgt al klaar. Met veel moeite kunnen we de Belgische hostes overtuigen dat de fietsen onderin de bagageruimte worden gepropt. Na een rit van een half uur bereiken we Playa des Ingles met zijn vele hotels en appartementenblokken. Het appartement Roca Verde, waar wij ruim een week zullen blijven overnachten heeft te lijden onder enigszins achterstallig onderhoud.
De fietsen mogen we aanvankelijk in een halletje in het trappengat plaatsen, maar het balkon bij de keuken van het appartement is echter groot genoeg om drie fietsen te bergen. 's Avonds eten we een biefstukje met een goed glas wijn.


Dag 2 - Zondag 4 Mei 1997 77 km - 2072 mh
https://ridewithgps.com/routes/34929057

Op de eerste fietsdag kost het ons eens even wat moeite om de juiste weg de stad uit te vinden. We kruisen vaak de drukke GC1 en bereiken uiteindelijk de juiste weg richting Fataga. Daar begint de weg meteen te klimmen. De combinatie met de warmte maakt het meteen al zwaar. In een rustig tempo klimmen we omhoog door het dorre kale landschap. Na enkele kilometers passeren we een openluchtmuseum, waar enkele kamelen een behoorlijke stank verspreiden. Na een korte rustpauze bereiken we de top van de pas. Hier hebben we prachtig uitzicht op de diepe gargantas. In de verte is nog het toeristencentrum Playa de Ingles en de duinen van Maspalomas zichtbaar.
Na een korte heftige afdaling met twee scherpe haarspeldbochten begint de weg weer geleidelijk te klimmen en arriveren we in Fataga. Hier is het een drukte van belang. Er is namelijk net op dat moment een wielerwedstrijd aan de gang. Vanaf een terrasje zien we de gelukkige winnaar finishen. Na dit korte intermezzo klimmen we verder naar San Bartelome. De kerk vormt samen met een plein en een winkeltje het centrum van het dorp. Hier kopen we een aantal bananen waarna we na weer een rustpauze onze weg vervolgen. Het is warm en we zijn nog niet gewend aan de hitte.
Na weer vijf kilometer te hebben gefietst zijn we weer toe aan een rustpauze. De koperen ploert maakt het ons moeilijk en we zoeken wat verkoeling in de schaduw van wat struiken. Na een kilometer te hebben gefietst bereiken we Cruz Grande. Het wegdek wordt korte tijd erg slecht en in La Plata zien we in dat we vandaag niet het hoogste punt van Gran Canaria zullen bereiken. Het is nu half vijf en de klim zal nog zeker drie uur vergen. We kiezen voor de kortste weg naar Playa des Ingles. Op de kaart zie ik een smal weggetje via een stuwmeer dwars door het gebergte lopen.
Na een snelle afdaling met prachtig asfalt rijden we langs een prachtig stuwmeer, Embalse de Chira. Enkele honderden meters verder stopt het asfalt en gaat de weg over in een rotsig pad. Ik kijk nog even op de kaart maar het moet de juiste weg zijn. We besluiten toch verder te fietsen, want we denken dat het toch niet zo lang onverhard kan zijn. Na een tiental kilometer over het ruige pad te hebben gereden blijkt dit echter wel het geval te zijn. Kort daarna krijgt Martin zijn eerste lekke band. De weg blijkt ook niet direct te gaan dalen en we blijven nog geruime tijd op dezelfde hoogte fietsen. Enkele zeer ruige passages leggen we lopend af. Door enkele asfaltstroken krijgen we weer hoop dat het ergste voorbij is maar na een honderdtal meters is het asfalt weer weg. Na Martins vijfde lekke band sturen we Johan alvast vooruit. Hij fietst zeer voorzichtig naar beneden en we hopen hierdoor wat tijd te winnen.
Enkele kilometers later komen we echter achter dat Johan ook de solutie heeft meegenomen, waardoor we geen banden meer kunnen plakken. Met de fiets aan de hand strompelen we naar beneden. Het begint al snel donker te worden en we kunnen genieten van een prachtige sterrenhemel en de komeet Halley. Helaas staat ons hoofd er niet bij en proberen we snel mogelijk te dalen. Op een bordje zien we dat het nog 8 kilometer naar Playa des Ingles is, maar van afstanden hebben ze hier op de Canarische eilanden duidelijk geen verstand.
Er passeren enkele auto's en bij de vijfde hebben we geluk en krijgen van een aardige familie een lift. We laden onze fietsen achterop een pickup truck. Het blijkt toch nog zeker vijftien kilometer naar de eerste bebouwing te zijn.
Daar zien we dat Johan langs de kant staat en we proberen de chauffeur een stop teken te geven, maar deze hoort niets. Kort daarna arriveren we in de buitenwijken van Playa des Ingles. Na de familie hartelijk te hebben bedankt krijgen we nog twee vruchten mee. Nu is het probleem om Johan te vinden. Misschien stond hij wel met pech langs de kant? We proberen een busje te regelen om hem op te halen, maar kort daarna zien we tot onze opluchting Johan langs fietsen. Na de banden te hebben geplakt komen we net voor twaalf uur bij de plaatselijke Mc Donalds aan. Dat was weer een zeer zware eerste dag.

 

Uitzicht op de canyons van Fataga, op de onverharde weg tussen Los Cercados en Maspalomas

Dag 3 Maandag 5 Mei 1997 89 km 1830mh
https://ridewithgps.com/routes/34929085

De tweede dag beginnen we te fietsen langs de kustweg richting Mogan. We zijn van plan om nu via de westkant richting het binnenland in te gaan. De weg is vrij druk en gaat voordurend op en neer. Je fietst van de ene naar de andere baai.
Vanaf puerto Mogan stijgt de weg langzaam gedurende een tiental kilometers naar Mogan. Dit is een aardig dorpje met smalle straatjes. De winkels zijn tijdens de siesta nog gesloten, dus we besluiten om verder te rijden. Een drietal kilometers verder is de afslag richting het binnenland, en het begin van een forse klim. Het is warm en is drinkwater begint stilaan op te raken. Het restaurantje is echter gesloten en we willen toch niet zonder extra watervoorraad het risico nemen door te vallen. Ik besluit samen met Martin naar het dorpje terug te fietsen waar de winkels al inmiddels open zijn. Johan fietst in zijn eigen tempo door.
Na de watervoorraad te hebben aangevuld fietsen we weer rustig omhoog. Het smalle weggetje slingert prachtig door het landschap. Door de vegetatie is het nog redelijk uit te houden. Enige kilometers nadat we Johan hebben ingehaald stopt het asfalt abrupt. De weg is behoorlijk ruig met zeer grote keien. Na enkele honderden meters ontmoeten we een Duitser. Hij is met zijn huurauto van andere kant gekomen en waarschuwt ons voor een lang stuk onverhard. Het is zeer fraai en zeker de moeite waard, maar het asfalt is zeker 10 tot 20 kilometer afwezig. Na kort beraad besluiten Martin en Johan op hun sokken terug te wandelen. De fietsschoenen met look plaatjes zijn namelijk te kwetsbaar om op te wandelen.
De weg blijft ruig en sommige stukken zijn onmogelijk te fietsen. Na enkele kilometers kom ik op een kruising. Ik besluit niet verder te fietsen richting het stuwmeer Embalse de Cueva de las Ninas en Ayacata.
Het wegdek blijft ruig en de tijd begint te dringen. Ik wil er niet weer een avond wandeltocht van maken. Ik daal over een iets beter weggetje af door de Barranco de Arguineguin. Ik passeer het stuwmeer Embalse de Soria en daal af tot El Barranquilo Andres en Cercado. In Arguineguin stuit ik weer op de kustweg van die ochtend. 's Avonds vermaken we ons in het nachtleven van Maspalomas.

Dag 4 Dinsdag 6 Mei 1997 110 km 3047 mh
https://ridewithgps.com/routes/34929116

Nogmaals doen we een poging het hoogste punt van Gran Canaria te bereiken, nu via de oost route. Om Playa des Ingles uit te komen moeten we een stuk over de vierbaansweg fietsen, de GC 1. Een stevige tegenwind waait ons bijna van de fiets en Johan verliest zijn petje. Na een snelle afdaling komen we op een rustigere parallelweg. In El doctoral doen we wat inkopen en slaan we richting Sardina het binnenland in. De weg stijgt langzaam en onderweg hebben we een prachtig uitzicht op de kustvlakte. We passeren enkele rotsen met vele grotten zoals de Roque Aguayro, die in de middeleeuwen door de oorspronkelijke Canaries bevolkt werden. Na Santa Lucia klimt de weg naar San Bartolome, waar we een grote lading bananen kopen. Het gaat vandaag beter dan op de eerste dag en bereiken Ayacata zonder grote problemen.
Even voorbij dit dorpje slaan we rechtsaf. De weg stijgt met meer dan 10% de hoogte in. Dit doet denken aan de steilste stukken uit de Dolomieten. Bij het stuwmeer Presa de los Hornos is het steilste stuk voorbij. We genieten van het mooie uitzicht op de imposante Roque Nublo.
De laatste 10 kilometer zijn niet meer zo zwaar en uiteindelijk bereiken we het hoogste punt van Gran Canaria, Pico de las Nieves op 1949 meter. Bovenop genieten we van een prachtig uitzicht. Bij het stalletje drinken we wat. We blijven niet te lang want het is al laat. In Bartolome krijgen we zowaar weer een lekke band. Nadat deze geplakt is dalen we snel af. De laatste klim bereiken we net na zonsondergang. De 20 kilometer afdaling is zonder verlichting niet ongevaarlijk. We arriveren veilig en voldaan op het appartement.

.  

Op de top van de Pico de las Nieves, De duinen van Maspalomas

Dag 5 Woensdag 7 Mei 1997

Nadat we gisteren het hoogste punt hebben bereikt is vandaag een echte rustdag. We bezoeken het strand en struinen door de duinen van Maspalomas tot aan de vuurtoren van Maspalomas. Dit zijn natuurlijke duinen met het karakter van een zandwoestijn die een groot stuk oppervlakte bestrijken. Het is opvallend dat we hier wat te overdadig gekleed te zijn, het blijkt het naakstrand van Gran Canaria te zijn!

 

Fietsen langs de prachtige west kust tussen San Nicolas en Agaete

Dag 6 Donderdag 8 Mei 1997

Vandaag vieren de gebroeders hun verjaardag. En dan wordt natuurlijk beloond met een dagje driften met een huurauto. We starten aan de westkust. De route loopt langs puerto Mogan, langs de prachtige westkustweg. De weg slingert langs diep gapende afgronden en steile rotskusten met zicht op zee. Bij La fajana krijgen we meloenen van een venter langs de kant. Tot aan Agaete is de weg werkelijk zeer fraai. Voorbij Galdar wordt de weg weer drukker en merken we dat we in het dicht bevolkte gedeelte van Gran Canaria komen. Overal is er bebouwing en de boomgaarden met bloesems maken het een stuk levendiger dan de toeristische en droge zuidkant. Bij Cenobio de Valeron bij Guia is een van de oude overblijfselen van voor de Spaanse overheersing. In een kloof is er een groot stelsel aan grotten gegraven. Het lijkt op een grote gatenkaas. Het is onbekend waar dit voor gediend heeft, maar imposant is het wel. De grot wordt bewaakt door een oude man, die volgens de boekjes Adolfo Delgado heet.
De rit voert ons verder het binnenland in langs de caldera Galdar richting het bergdorpje Artenara. Dit is een zeer rustig en mooi dorp met vele witte huisjes en een grotkerk (virgin de la cuevita). Bij een restaurantje genieten we van het prachtige berglandschap met altijd de Roque Nublo nadrukkelijk in beeld. We maken nog een rondje door het oude pijnbomenwoud, Tamadaba. Af en toe kunnen we een glimp opvangen van de hoogste berg op Tenerife, de Teide.
Bij zonsondergang rijden we naar de Caldera de Bandama, een prachtige krater met een diameter 1 km. Een smal weggetje klimt in spiraalvorm naar de askegel, vanwaar je goed in de krater kan kijken. Op de bodem bevindt zich nog een boerderij.

Dag 7 Vrijdag 9 Mei 1997 101 km 3000 mh

https://ridewithgps.com/routes/34929131

We willen vandaag de prachtige westkust fietsen. Martin brengt mij met de huurauto tot Puerto Mogan. Daar begin ik met fietsen terwijl hij weer Johan ophaalt met hun fietsen. De klim tussen Mogan en San Nicolas is niet moeilijk, maar wel mooi. De omgeving wisselt door het draaien en keren om de minuut. Telkens denk je dat je boven bent en dan blijkt het weer om hoog te gaan. Na de top op 996 meter daal ik snel af naar San Nicolas. Hier moet ik een uur wachten tot Martin en Johan arriveren. Samen fietsen we de prachtige kustweg tussen San Nicolas en Agaete. Dit is het mooiste gedeelte van Gran Canaria. De weg kronkelt langs steile afgronden met vaak een schitterend uitzicht op de zee. In Agaete pakken we een terrasje. Door gebrek aan tijd laten we het oorspronkelijke plan om nog de Barranco de Agaete te bezoeken lopen en keren weer terug naar San Nicolas. Daar stappen wij in de auto terwijl Martin terugfietst naar Mogan.

Dag 8 zaterdag 10 Mei 1997 110 km 3047 mh
https://ridewithgps.com/routes/34929192

Vandaag voeren we weer de pendeldienst uit. Johan wordt in San Bartolome afgezet. Van af het dorpje fietst hij naar het parador Nacional de Tejeda midden op het eiland. Als wij met de auto aankomen is al reeds een tijdje gearriveerd. Nadat we de fietsen hebben uitgeladen beginnen we met een afdeling door het dichtbevolkte noorden van Gran Canaria. We passeren diverse uitgestrekte dorpjes zoals Lanzarote. In Vallesco genieten we van het prachtige uitzicht vanaf Balcan de Zamora. We dalen af tot de kathedraal van Arucas. Hier lunchen we en fietsen rustig weer richting de parador Nacional. Via een zeer steile weg langs de Cueva Grande bereiken we wederom het hoogste punt van Gran Canaria. Johan fietst vervolgens naar de auto terwijl wij afdalen via Fataga. In het donker arriveren we in het appartement van Playa del Ingles.

 

Teror on the North side of the island Roque Nublo

 

Dag 9 Zondag 11 Mei 1997 131 km 2500 mh
https://ridewithgps.com/routes/34929216

Johan en Martin kiezen voor een rustdag aan het strand en ik zal vandaag solo gaan fietsen. Ik volg de drukke GC12. In Aguimes sla ik de smalle kloof barranco de Guayadeque in. Het is vreselijk warm en langzaam klim ik omhoog. De weg lijkt vlak, maar gaat geniepig bergop. Het is tegen lunchtijd, dus veel Canaries genieten van een lunchbreak onder de bomen. Eigenlijk is het ook gekkenwerk om een kloof in te fietsen terwijl die nergens heen leidt. Met een lage cadans en een gangetje van 8 km per uur bereik ik het eindpunt van de prachtige kloof. Met een kwartiertje ben ik weer afgedaald in Aguimes. Daar bezoek ik de oude ruļnes van Cuevas de Pilares. Vervolgens fiets ik naar de top van Pico de Bandama, een prachtige krater. De terugweg verloopt vlot via een parallelweg aan de snelweg GC1.

 

De krater van Pico de Bandama

Dag 10 Maandag 12 Mei 1997 99 km 1992 mh
https://ridewithgps.com/routes/34929226

We starten vroeg en fietsen langs de drukke GC812 naar Telde. Hier begint de oostflank van de klim naar Pico de las Nieves. Dit is een zeer lastige klim met een hoogteverschil van 1900 meter in 28 km. Vooral de kilometers naar Cazadores tot aan het bos zijn zwaar. Ook het weer werkt niet mee, want het regent mot en het zicht is beperkt. Vermoeid bereiken we de top en dalen snel af om weer op te warmen. Dit was een pittig dagje met een pittige klim.

Dag 12 Dinsdag 13 Mei 1997 79 km 1816 mh
https://ridewithgps.com/routes/34929232

Vandaag maken we een klein rondje. We starten weer langs de drukke GC812. Een stevige tegenwind maakt het ons lastig. We ontmoeten wat Oostenrijkers die de wind ook maar niets vinden. We passeren El Doctoral, Sardina, Aguimes, Temisas, Santa Lucia en keren via San Bartolome en Fataga terug naar het appartement.

Dag 13 Woensdag 14 Mei 1997 37 km 1014
https://ridewithgps.com/routes/34929237

Op de laatste dag koop ik na veel moeite en afdingen in een wilde bui een camcorder. Met dit nieuwe speelgoed maak een aantal mooie beelden van de klim naar Fataga, onze huisklim. De beelden vanaf mijn zadeltas geven mooie actieshots net als bij wielerkoersen. Na een uurtje dalen we weer af en kunnen vrijwel direct de bus in stappen naar het vliegveld. Dit maakt een einde weekje flink uitleven op een eiland van zon, zee, strand en disco's.


© 2000 Luddo Oh