vrijdag 5, zaterdag 6 september Amsterdam - Schiphol
Met een zware rugzak word ik uitgezwaaid door de voltallige familie.
Ondanks dat mijn PC in mijn handbagage is opgeborgen weegt mijn rugzak
ruim 18 kg. Met name alle kleding (pak, nette kleding, fietskleding, winterjas,
etc), kadojen en papier voor het werk maken de rugzak aardig zwaar.
Het vliegtuig vertrekt in de middag vanuit Nederland en is maar voor
de helft gevuld. De stoelen naast mij bleven leeg, maar ik heb daar weinig
profijt van daar de armsteunen niet opgeklapt kunnen worden.
De service van Cathay Pacific is een stuk beter dan KLM. De maaltijden
zijn beter en je krijgt oogkleppen, sokjes en een tandenborstel standaard
bij de reis. De belangrijkste reden voor keuze Cathay Pacific was de prijs
(fl 2400 i.p.v. fl 3700)
en een extra dag in Hong Kong ter onderbreking van de reis. De
reis verloopt voorspoedig (helaas wederom weinig uitzicht over de Himalaya)
en rond negen uur arriveren we in Hong Kong.
Dit is een van de boeiendste en indrukwekkendste landingen die ik heb
meegemaakt. Het vliegtuig scheert vlak over straten, flatgebouwen en bergen
zonder dat er een vliegveld in zicht is. Plotseling maakt het vliegtuig
een draai en landen we midden in de stad. Zeer spectaculair, maar een beetje
zielig voor de inwoners van Hong Kong.
Er zijn een heleboel mensen in Nederland die over de overlast van Schiphol
klagen, maar dat is niets vergeleken met de landingsbaan in Hong Kong!
Met alleen een dagtour rugzakje passeer ik de douane. Deze kijkt bij
de controle van mijn bagage wel een beetje vreemd op bij het zien van mijn
dagtoerrugzakje met fietshelm en notebook. Ik check in bij het hotel, waar
Cathay een dagkamer heeft geregeld inclusief een bon voor korting van $
100 (NLG 28) op een maaltijd. Tevens is er bij de ticket een voucher voor
een ferry tocht door de haven als excursie toegevoegd.
Het is een luxe ***** hotel, vergelijkbaar met de klasse van het hotel
in Singapore. Na een douche begin ik aan mijn ontdekkingstocht in Hong
Kong. Met de hotelbus word ik naar het centrum van de stad vervoerd.
De winkels zijn nog gesloten en de stad is aan het ontwaken.
Na een korte wandeling in de wijk Tsim Sha Tsui gelegen in het noordelijk
deel van Hong kong op het vaste land genaamd Kowloon neem ik de veerpont
naar Hong Kong Island. Dit eiland is zeer geaccidenteerd. Er zijn enkele
steile heuvels waar hoge wolkenkrabbers tegen aan gebouwd zijn.
De beroemde Peak-tram loopt steil omhoog naar de top van de Peak op
800 meter. Vandaaruit maak ik een kleine wandeling naar Victoria Peak garden.
De hitte en de vermoeidheid maken het zwaar maar zeer de moeite waard.
Hong kong is totaal geen stad voor fietsers maar de klim naar de Peak ziet
er wel erg aantrekkelijk uit.
Bovenop koop ik een flesje water om de ergste dorst te lessen. Via
een smal pad door tropische vegetatie daal ik weer af naar de stad. Ik
loop langs de universiteit, koop mijn lunch en wandel door de Des Voueux
Road met zijn vele viswinkeltjes.
Hong Kong is een geweldig hectische stad. Het bruist van het leven, enorm druk verkeer (nog nooit zoveel Rolls Roycen op een dag bijelkaar gezien) en smalle straatjes met eettentjes. Erg anders dan Singapore, het is een echte Aziatische stad.
Bij de haven aangekomen pak ik weer de pont naar Kowloon en kom echter net te laat voor de ook bij de reis inbegrepen rondvaartboottocht van kwart voor twee. Om de tijd te overbruggen bezoek ik daarom een aantal CD winkels en outdoorstores. De prijzen zijn echter nogal aan de hoge kant en ik vind er niets van mijn gading.
Bij de ferry tocht blijk ik samen met een ander echtpaar de enige toerist
te zijn. De boot vaart desondanks toch uit. Het weer is nogal heiig,
maar dat mag de pret niet drukken. Bij de trip is ook een caligrafie demonstratie
inbegrepen. Een oude chinees caligrafeert mijn naam op een kaart
en probeert daarna een ander werk te verkopen. Voor $ 150 (=NLG 45) mag
ik het kopen hetgeen ik niet doe.
Tijdens de boottocht varen we door de haven en ook langs het vliegveld.
Het is een klein maar enorm druk en efficient vliegveld. Om de halve minuut
stijgt er een vliegtuig op.
Na de boottocht besluit ik nog om naar de wijk Mong Kok te gaan, waar
ik wederom zonder succes een aantal buitensportzaken bezoek. Hong Kong
was vroeger een waar eldorado voor buitensportartikelen, maar het assortiment
is vrij klein en de prijzen zijn inmiddels flink gestegen waardoor de aangeboden
artikelen niet veel goedkoper dan in Nederland zijn.
Ik keer terug naar de haven waar ik nog net op tijd arriveer om de
gratis bus naar het hotel terug te pakken. Na een douche en een goede maaltijd
koop ik in een winkeltje nog snel een handdoek voor eventuele overnachtingen
in jeugdherbergen.
Daarmee komt er een einde aan een kort maar indrukwekkend bezoek van
Hong Kong. Bij het opstijgen heb ik nog een geweldig mooi uitzicht op de
verlichte skyline van Hong kong.
Zondag 7 september Melbourne
In het vliegtuig van Hong Kong naar Melbourne heb ik drie stoelen naast
elkaar, waardoor ik redelijk comfortabel kan liggen en een aantal uren
kan slapen. De film Speed II zie ik daardoor maar half en al snel val ik
in slaap.
Bij het ontwaken vliegen we al geruime tijd boven het rode landschap
van Australie. Na een verder vlekkeloze vlucht maken we een tussenlanding
in Adelaide. Voor landing worden we allen besproeid om alle ongedierten
te doden. Australie heeft zeer strenge regels aangaande invoer van etenswaren
ter bescherming van de bestaande flora en fauna tegen ziekten.
Adeleide is de eerste kennismaking met Australie. Het is vrij fris,
en de stad is erg uitgestrekt met alleen maar laagbouw en een klein centrum
met hoge wolkenkrabbers. Het ziet er allemaal erg groen uit, niet iets
wat je van down-under zou verwachten.
Na een korte vlucht landen we op Melbourne airport. Bij de douane word
ik drie keer gevraagd voor mijn papieren, maar desondanks is het douanepersoneel
zeer vriendelijk. Ik moet mijn hele tas uitpakken, maar kan zonder problemen
mijn reis verder vervolgen. Mijn meegebrachte cola en Hong Kong koekjes
mogen gewoon ingevoerd worden.
Ik pak een taxi naar het Novotel in hartje centrum op de Collinsstreet. Hier aangekomen parkeer ik mijn bagage en verken daarna de stad. Melbourne is erg anders dan Hong Kong. Het is er veel rustiger en het lijkt meer op een provinciestadje als Zwolle. Er zijn nauwelijks toeristen op straat. Veel van de winkels zijn gewoon geopend en ik bezoek enkele van de vele Cd-winkels en outdoorwinkels. De prijzen van cd's liggen aardig hoog ($ 30 = 45 gulden), maar er zijn veel 2e handszaken waardoor ik toch nog een stapeltje CDs insla. Opvallend is de vriendelijkheid van alle mensen in Australie. De mensen zijn er veel minder gehaast en opgejaagd dan in Nederland.
Ik maak een rondje door de stad en bezoek de Queen Victoria market.
Na een goede maaltijd in een klein restaurantje maak ik nog een avondwandeling
langs de Yarra river. Er staat net een cricket wedstrijd te beginnen en
vele duizenden families spoeden zich naar het stadion. Ik keer echter
terug naar het hotel waar ik uitrust van de toch wel vermoeiende reis.
Maandag - donderdag 8, 9,10,11 september Melbourne
Deze vier dagen voer ik het werk uit waarvoor ik naar Australië
ben gekomen. 's Ochtends kan ik het gehele werk afronden en ik neem afscheid
van mijn collega's. 's Middags koop ik in een buitensport zaak in de Little
Bourke Street een fraaie Mac Pac goretex jas en bezoek tevens een aantal
Cd winkels waar ik enkele CD's aanschaf.
Met de underground verplaats ik mij naar de Dandenongs, een natuurpark
op 30 km afstand van de binnenstad. Het is laat, maar ik besluit toch om
een flinke wandeling te maken. Vanuit Belgrave loop ik door het Sherbrook
forest naar Ferny creek. Dit is een fraai bos met zeer hoge bomen. Ondanks
het late tijdstip zie ik nog een aantal fraaie vogels (Rosella's).
De duisternis valt in als ik bij een uitzichtspunt op Melbourne city
aankom. Ik besluit niet om de bus te nemen maar kies voor een wandeling
langs de bochtige Mountain highway naar de stad. Dit is een vrij rustige
weg maar zeer donker. Het verkeer rijdt nogal hard en de wegen zijn vrij
smal.
Bij elke tegemoetkomende auto's blijf ik stil in de berm staan tot
deze voorbij gekomen zijn.
Tegen acht uur sta ik weer beneden en pak de metro terug naar de stad,
waarna ik een pizza in de Italiebuurt in de Lygonstreet eet.
vrijdag 12 september Melbourne - Canberra
Telefonisch heb ik een ticket voor de Greyhound naar Canberra geregeld
waar ik de Kennedy family ga bezoeken met wie ik al regelmatig e-mail contact
heb gehad. De busrit kost slechts $ 27 voor een afstand van ruim 600 km
en een 8 uur durende rit. De bus vertrekt pas om half tien zodat ik de
gehele dag heb om wat aan sightseeing te doen.
Ik check uit het hotel en wandel door de stad. Vanuit de Rialto towers
heb ik een prachtig uitzicht over gehele stad en omgeving. Het is vandaag
eindelijk schitterend weer na een aantal zwaar bewolkte dagen.
Ik pak de metro richting Frankston. Daar mis ik net de aansluiting op
de trein naar Stony Point dat gelegen is aan de kust. Met de bus ga ik
naar Crib point waar ik na een korte wandeling weer de trein terug neem
naar Melbourne-city. Na een snelle maaltijd pik mijn rugzak bij het hotel
op en verplaatst ik mij naar de busterminal. Hier pak ik de bus richting
Canberra.
Omdat het donker is zie ik weinig van de omgeving. Na een valse start
keren we na een half uur weer terug bij de busterminal om vergeten bagage
op te pikken. Ik zit naast Brendan, een jongen uit India die al enkele
jaren in een restaurant in Melbourne werkt en een weekje Sydney vakantie
gaat vieren. In Albury maken we een tussenstop bij een benzinestation.
De reis verloopt verder voorspoedig en rond zes uur arriveer ik in Canberra.
Zaterdag 13 september Canberra Tidbindella Nature Reserve
Bij het busstation staan Lenore en Denis Kennedy me al op te wachten
en na een korte rit arriveren we bij hun huis. Het is het ouderlijk huis
van Lenore in de Dickson buurt in het noorden van Canberra.
Na wat boodschappen te hebben gedaan en een goed ontbijt met diverse
soorten toast maken we met de auto een sightsee tour door de omgeving.
Canberra ligt op 700 meter hoogte midden in de Australische Alpen. De bergen rondom Canberra reiken tot ruim 2000 meter hoogte. Canberra is een vrij moderne studentenstad. Het is de hoofdstad van Australie met ongeveer 300.000 inwoners. De architectuur is zeer bijzonder. De stad is volledig gepland en nieuw opgebouwd van 1901 tot 1927 door Walter Burley Griffin. De straten zijn daardoor symmetrisch rond het centrum en de parlementsgebouwen gebouwd.
We rijden via een mooie weg naar het Tidbindella Nature Reserve. We volgen de weg die Lenore en Denis het weekend ervoor samen met de Pedal power tour club fietsend afgelegd hebben. Eerst bezoeken we het Tidbindella Deep Space tracking station. Dit is een van de stations van waaruit de Marsreis van de Pathfinder is gevolgd. Er is een interessante tentoonstelling met allerlei wetenswaardigheden over de ruimtevaart ingericht. Na even door het heelal te hebben gezweefd staan we weer met beide voeten op de vaste grond en bezoeken het nabije nationale natuurpark. Hier bevinden zich allerlei soorten inheemse dieren in een natuurlijke omgeving. Er zijn slechts omheiningen geplaatst om de dieren gescheiden te houden en ongewenste bezoekers buiten te houden. We lopen vlak langs Wallabies, Emoes, diverse watervogels, Rode Kangaroes en kunnen zelfs ieder een Koala hoog in een eucaliptus boom ontdekken. Na deze geslaagde eerste kennismaking met de Australische dierenwereld keren we terug naar huis.
's Middags maken we een fietstocht naar de voliere van de zwager van
Denis.
De voliere is prachtig met vele inheemse vogels, die je nu van zeer
nabij kan meemaken. Zo nabij dat ze in je haar gaan zitten en via Lenore's
broek omhoog kruipen of proberen je schoen op te knagen.
Lenore en Denis fietsen op een schitterende handgebouwde ATB tandem
en ik op de ATB van Denis die ook al Europa heeft gezien. Het is eveneens
een zeer goede fiets, een zeer stijf en stevig frame met Deore XT onderdelen,
snelle Tioga banden en een "Halfords" Selle Royal zadel uit Nederland met
elastomeren. Ook de verlichting is perfect, een breed straler met een 10
Watt lamp en een oplaadbare Accu. Alles zelf opgebouwd door Denis, die
van goede spullen houdt.
De fiets rijdt perfect, zeer stabiel en soepel. Zo'n fiets kan gebruikt
worden voor zeer zware expedities voor bijvoorbeeld de Londen - Hong Kong
trip of een zware reis in Zuid Amerika.
Na het bezoek aan de Voliere fietsen we over een fietspad langs een
meer en komen Richard, een pedal power lid tegen. We spreken af om zondag
vroeg in de ochtend een fietstocht te maken.
In een razende afdaling kan ik Lenore en Denis niet meer bijhouden en moet ik ze met een gangetje van vijftig kilometer per uur laten gaan. Met name bij de zwaardere versnellingen voor snelheden boven de dertig kom ik een aantal tandjes (en ook conditie cq. gewicht) tekort.
's Avonds maak ik kennis met de dochters Sam en Renee. Sam werkt bij
de ministerie van defensie op de reisafdeling. Renee studeert op de universiteit
Arts. Sam komt in oktober naar Europa om in Engeland een jaar te werken.
Ik bewonder hun Cd verzameling en laat ook enkele van mijn aanwinsten
horen. De voor slechts 5 dollar aangeschafte van de Nederlandse Daryll
Ann (Seaborne West) valt zelfs goed in de smaak bij de Kennedy family.
Zondag 14 september Gundaroo
Al om acht uur opgestaan om na het ontbijt te beginnen aan de zondagse
fietstocht. Kwart over negen ontmoeten we Richard. De route loopt over
een schitterende dirt road (Gundaroo Road) die in het begin nogal slecht
is met veel wasbordachtig wegdek. Daarna wordt het wegdek echter snel beter
en kan ook een aantal leuke actiefoto's maken.
In het historische plaatsje Gundaroo maken we een stop en genieten
van een overheerlijke pizza met een flinke bak koffie. We bezichtigen het
plaatselijke winkeltje met veel oude "troep" en maken een praatje met Wayne
de bouwer van de tandem, die druk bezig is met het bouwen van zijn huis.
De terugweg verloopt vlot. Onderweg worden we nog aangevallen door een Magpie, een grote vogel, een soort kruising tussen een raaf en een ekster. Deze zijn in de broedperiode zeer aggressief en achtervolgen/pikken fietsers om het terratorium te beschermen. Vooral het gekrijs en de windverplaatsing door wapperende vleugels van deze MAD Pies is angstaanjagend.
Voor de planning van de volgende dagen ga ik samen met Denis op zoek
naar een kaart van de omgeving. In het centrum is alles helaas gesloten,
maar bij de buitensport zaak van Belconnen zijn we nog net op tijd om een
goede kaart op de kop te tikken. De meeste kaarten hebben te weinig detail
om te fietsen. De meeste dirt roads staan niet aangegeven en hoogte lijnen
al helemaal niet. De wandelkaarten zijn echter weer veel te gedetailleerd.
Gelukkig is er een speciale kaart van de bergen met hoogtelijnen en genoeg
detail.
's Avonds blader ik een grote stapel wielerbladen van Denis door. Met
name het artikel met Australisch toughest climbs heeft mijn grote interesse.Zo
moet ik Mt Buller in Victoria met een hoogteverschil van 1550 meter in
16 kilometer (9,7% gemiddeld) en de Mount Heartbreak te Tasmanie (480 meter
en 3,5 kilometer lengte) voor een andere keer laten. Wel staan de plaatselijke
Corin Dam Road en Mount Ainslie hoog genoteerd. Aanvankelijk had ik het
plan opgevat om drie of vier dagen in de buurt een rondje in de bergen
met bepakking te gaan fietsen. Het weer is echter niet goed genoeg en de
argumenten die Lenore en Dennis aandragen zijn ook zeer valide. De afstanden
tussen de plaatsen zijn erg groot, de rustige bergwegen bevatten veel dirt
road en het wordt al om zes uur donker. Een driedaagse toer zou twee keer
hetzelfde traject betekenen of een terugweg via een drukke saaie highway,
hetgeen niet zo aantrekkelijk is.
Het rijden van een aantal dag etappes zonder zware bagage vanuit een
zeer comfortabele standplaats is echter wel erg aantrekkelijk. Het besluit
is daarna snel genomen om vanuit Marsdenstreet een aantal leuke tochten
te maken.
Maandag 15 september Corin dam
Vandaag staat de zwaarste klim in de omgeving op het programma. Volgens
het artikel is dit de "flavour of the month" met een stijging van 550 meter
in 8 kilometer.
Na een uitstekend ontbijt met diverse soorten zoete broodjes start
ik met de tocht. De aanloop gaat via het fietspadnet langs de Telstra tower
over de Cotterroad. Plotseling hoor ik een een enorm gekrijs achter mijn
rug. Een Magpie probeert mij aan te vallen. Het is een hardnekkige vogel,
want hij achtervolgt mij enkele honderden meters. Ik probeer te versnellen
maar het helpt geen moer. Het beest pikt mij zelfs in de nek! Uiteindelijk
geeft het beest het op en kan ik ontsnappen. Dit is een wel zeer vreemde
ervaring.
Naast achtervolgende vogels net als in de film Birds is er nog iets
waar ik in Australie erg aan moet wennen en dat is het links rijden. Ik
moet er telkens aan denken. Zeker op een rustige weg wil ik na een pauze
nog wel eens aan verkeerde kant van de weg beginnen. Een tegemoetkomende
automobilist schudt mij snel wakker en ik vlucht dan snel even de berm
in.
De weg loopt langs het Tidbindella range, waar ik enkele foto's maak
van kangeroes en emoes.
De weg naar Corin Dam valt mee en is niet zo steil. Na Gibraltar falls
is het steilste gedeelte voorbij en word ik wederom achterna gezeten door
een Magpie. Na de top op 1243 meter hoogte gaat het laatste gedeelte weer
tweehonderd meter naar beneden naar het stuwmeer van de Corindam. Het is
er vrij fris en na een korte lunchstop stap ik weer op de fiets.
De afdaling loopt vlot maar in Canberra moet ik nog twintig kilometer
door de stad fietsen en het wordt na zes uur al snel donker. Navigerend
in het donker is lastig, maar de verlichting op de fiets van Denis werkt
uitstekend. Om kwart voor zeven kom ik na 146 kilometer met een gemiddelde
van 19,8 km eindelijk weer in de Marsdenstreet aan.
Dinsdag 16 september Mount Franklin
Op de kaart ontdek ik een leuk weggetje naar een hoogpunt. Mount Franklin
ligt op 1646 meter en er is een smal weggetje dat naar de top loopt. Dat
betekent dus een hoogteverschil van ongeveer 1100 meter!
Ik volg de Coppens crosssing road, waar ik voor de vierde keer een
Magpie van me af moet slaan. De weg gaat continu op en af en veroorzaakt
al het nodige zweetdruppels. Na Uriarra crossing vervolg ik de weg richting
Brindabella. Na een tweetal kilometer wordt de weg dirt. De weg is redelijk
begaanbaar en zeer rustig. Dit is een echte ruige col. De Kangeroes springen
hier in het rond en enkele anderen zijn aangereden en verspreiden een penetrante
rottingsgeur.
Bij de kruising richting Brindabella is het nog zo'n tachtig kilometer
naar Tumut. Dit was de eigenlijke weg die ik bij een meerdaagse tocht had
willen doen. De weg is open maar het was de vraag geweest of ik in een
dag helemaal tot Tumut was gekomen. De wegen door het Kosciusko park zijn
echter wel gesloten.
Ik kies voor de weg naar Mount Franklin, maar ik weet eigenlijk al
dat ik niet helemaal tot de top kan door rijden. Het is namelijk nog 25
kilometer naar de top en de teller staat al op 60 km. Ik besluit om nog
een uur door te fietsen. De weg loopt langs de kam van de berg en stijgt
langzaam. Na zeventig kilometer te hebben afgelegd op 1500 meter hoogte
stop ik en keer ik weer om. De weg gaat niet veel verder omhoog en het
is nog 15 kilometer naar de top van Mount Franklin. Dit zou dus nog zeker
30 km extra dirt road betekenen hetgeen minimaal 2 uur fietstijd vergt.
Tijdens de afdaling blijkt het dat ik een juiste beslissing heb genomen.
Het weer slaat om en het begint langzaam te regenen en hagelen. Met een
gangetje van vijftig dender ik naar beneden en kan ik ter nauwernood een
overstekende Kangaroe ontwijken. Op het geasfalteerde gedeelte begint het
steeds harder te regenen en ik ben blij met mijn nieuw aangeschafte Goretex
jas. Door de stromende regen daal ik af en heb nu geen last van de Magpies.
Mijn handen en voeten koelen echter snel af want ik heb mijn overschoenen
en handschoenen niet meegenomen, waardoor ik nauwelijks meer kan schakelen.
Het laatste stuk door Canberra verloopt weer in het donker en in half bevroren
toestand arriveer ik in de Marsdenstreet.
Een warme douche helpt mij weer op temperatuur te komen en een heerlijke
maaltijd door Renee klaargemaakt brengt mij weer bij positieven.
Woensdag 17 september Mount Ainslie
Dit wordt een wat rustiger dagje. 's Ochtends beklim ik Mount Ainslie
voor het mooie uitzicht op de stad. De klim is slechts drie kilometer lang
en het kost mij zestien minuten om tot 843 meter hoogte te komen.
Na de afdaling bekijk ik het National War monument en fiets ik terug
naar de Marsdenstreet.
's Middags word ik door Renee door de stad rondgeleid. Eerst regel
ik een ticket met Greyhound (voor slechts $16) voor de volgende ochtend
naar Sydney. We bezoeken de universiteit waar op dat moment gestaakt wordt
tegen verdere bezuinigingen van de overheid. We komen zelfs op de nationale
TV op het nieuws!
Vervolgens bezichtigen we de National Library waar Lenore echter net
in een meeting is. Op een van de computers bekijken we snel alle homepages
van de Krekkers en vergeten we een mailtje naar de Krekkers te sturen.
Daarna bekijken we de National Gallery, High Court en het Parliament
house.
's Avonds na een heerlijk steak ben ik uitgenodigd voor de Pedal
Power meeting waar Lenore en Denis hun Europa verhaal gaan vertellen.
Ik dien als Exhibit A voor wat je kan overhouden aan zo'n trip. Voor je
het weet heb je 15 Krekkers
op bezoek.
Na een algemene opening waarin ieder zijn beklag kan doen over dingen
die de fietsers bezig houden (ik was bijna op de proppen gekomen met het
afschieten van elke Magpie die een fietser lastig valt) en toekomstige
ritten beginnen Lenore en Denis hun story. Het verhaal is zeer boeiend,
omdat ook mede tochtgenoten Elaine, Roy en Louise aanwezig zijn en het
verhaal van hun commentaar voorzien. Dit is een mooie afsluiting van de
Canberra week.
Donderdag 18 september Canberra -Sydney
Het wordt weer vroeg opstaan. Ik word weggebracht door Lenore en Denis.
De bus vertrekt om zeven uur en ik moet om half zeven al op het busstation
klaar staan. De busrit duurt 4 uur en om elf uur arriveer ik in Sydney.
Direct ga ik naar de vlakbij gelegen jeugdherberg. Deze is zeer modern
en nieuw. Ik laat mijn zware rugzak daar achter. Ik deel de kamer
met twee Nederlanders beiden net uit Perth aangekomen en een wat oudere
man waarschijnlijk uit Oost Europa. Deze man zit vol met verhalen en kan
zijn mond niet houden en blijft maar door praten.
Sydney
is echt een wereld stad, vergelijkbaar met Londen. Erg druk en veel
meer toeristen dan in Melbourne. Ik loop door China town, passeer het hoge
C&L gebouw, bekijk de wijk de Rocks met zijn vele oude huizen, het
operahuis en geniet van de skyline van Sydney vanaf de harbour bridge.
Vervolgens bezoek ik het aquarium met een schitterende collectie vissen.
Met name de passage waar de haaien en roggen over je heen zwemmen zijn
zeer indrukwekkend. Ook de vissen van de Great barrier reef zijn prachtig.
Vervolgens neem ik de ferry naar Manly, een surfers beach. Het is er
niet zo druk, maar er zijn wel een aantal branding surfers. Op de terugweg
geniet ik van de duizenden lichtjes van de skyline van Sydney. Een goedkope
maaltijd ($5) bij een Vietnamees besluit de avond.
Vrijdag 19 september Sydney - Amsterdam
's Ochtends loop ik nog even door de stad en bezoek de prachtige gallerij
van de Queen Victoria building en daarna St Marys Cathedral.
Om tien uur pak ik de bus naar het vliegveld en vlieg zonder problemen
via Hong Kong naar Nederland, waar ik na een vlucht van 24 uur arriveer.
Australie is zeker een land om weer eens terug te keren en dan iets langer te bekijken!